„Abyście tylko potrafili położyć kwiaty…”

Kilka dni temu (oczywiście z dwudniowym opóźnieniem) przewróciłam kartkę w kalendarzu… Na tle pięknego krajobrazu jesiennych przebarwionych drzew, napis : „Abyście tylko potrafili położyć kwiaty pomiędzy smutnymi liśćmi życia!” Wilhelm Raabe.

Tak… w ostatnich dniach wiele kwiatów miałam w rękach, wile z nich przekazałam innym, by mogli je położyć na grobach swoich bliskich… Kwiat to przepiękny twór natury, ulotny, tymczasowy… cenny, dający radość w każdym miejscu i czasie… i tak samo przemijający jak chwila życia… Takie cenne „kwiaty” niczym pamiątki radosnych, ciepłych chwil, nawet najmniejszych, pielęgnujmy i żyjmy tak, by nigdy nie zwiędły pod „smutnymi liśćmi życia”. A w naszych sercach dbajmy o pamięć Tych którzy odeszli, bo Oni na ścieżkach naszego życia posiali nie jeden przepiękny kwiat.

Kompozycje powyżej nazwałam „małą pomarańczową perełką” bo jest najmniejszą z powstałych w ostatnim czasie. Ale jest wyjątkowa, zwarta, nie posiada tryliona kwiatów i ma niestandardowe połączenie pomarańczu z fioletem.

Zostaw swój komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s